Kępa Oksywska – Historia

W wyniku ostatniego zlodowacenia tereny kosakowskie uległy pewnej zmianie. Zmieniło się ukształtowanie pobliskich rzek, jezior, moren i pradolin. Z okresu tego pochodzą wyniesienia moren, czyli tak zwane kępy. Kępami nazywamy płaskie obszary lądowe zlokalizowane nad mokradłami i bagnami. Na pobliskich obszarach znajdziemy następujące kępy: Redłowską, Pucką, Swarzewską, czy Oksywską. Podobno miejsca te niegdyś były wyspami, które w poszukiwaniu bursztynów odwiedzali nawet Fenicjanie. Najbardziej popularną na pobliskich terenach jest Kępa Oksywska. Ma ona powierzchnię liczącą ponad czterdzieści kilometrów kwadratowych. Rozciąga się na ponad 12 kilometrów, a jej średnia wysokość przekracza 42 metry. Najwyższy punkt kępy liczy nawet 87 metrów. Na terenie kępy zobaczyć możemy wypiętrzone pradoliny znajdujące się na zachodnich jej obrzeżach. W pobliżu pradoliny znajdują się także jary i doliny. Cechą charakterystyczną Kępy Oksywskiej jest duże nachylenie stanowiącą jej część zboczy. Wszystkie te wielkości i cechy sprawiają, że tereny Kępy Oksywskiej są niezwykle atrakcyjne dla turystów.